viernes, 27 de abril de 2012


EL ARPA
Así que es verdad, pensó, es real mente cierto.
El arpa fantasmal existe. Dicen que quien la toca queda encerrado en una dimensión atraída
con la bella melodía que despide.
Pero otros dicen que atrae fantasmas y te matan. Entonces decidí ir en busca del arpa con mi fiel amigo Lobo. Tras unos cuantos días la encontramos. Erá de oro puro, pero, de repente, fue atraído el niño por el arpa mágica mente. La tocó, no pasó nada, pero de repente vinieron unos fantasmas con intención de matarme. Pero conseguí escaparme y tenían razón los que decían:
atrae fantasmas y te matan. 

viernes, 20 de abril de 2012

UDABERRIA

Udaberria da urteko urtaro politena, batez ere mendian. zergatik mendietako zelaiak oso politak dira.
Den- dena belarrez lorez eta zuhaitza beteta dago eta mendira joatea asko gustuko dut.

Batez ere asko gustatzen zait nire urtebetetzea ospatzen dudalako udaberrian.
Hortaz aparte, astesantuko oporrak ematen dizkigutelako.

Baina ez zait bat ere gustatzen egunak luzeagoak egiten direlako eta ohean sartzen naizenean, eguzkia sartzen asten da.

viernes, 30 de marzo de 2012

ARTE LANAK

Arte lan auek oso politak dira. Zergatik marraztea asko gustatzen zait.
Eta zuri?

DORRE ALTU MISTERIOTSUA

zigurat.jpgKondairak dio antzinako goonek dorre bat egin nahi zutela zerura igotzeko. jainkoa, hori ikustean, haserretu egin  zen eta pertxona bakoitzari hizkuntza bat eman zion elkarri ez ulertzeko. Hala dio kondairak, bai, baina ez da egia. Nik kontatuko dizuet zer gertatu zen aspaldi-aspaldian hain beste hizkuntza izateko mundu honetan.
Bazen behin jokin izeneko mutiko bat, dorre altuena eraiki nahi zuena. Baina arazo bat zegoen eta hauxe zen:
Mutiko bakarra zen!!!
Denborarekin beste mutiko batzuk bildu eta eraikitzean bat-batean, magiko bihurtu zen.
dorrea tximista antzekoa bota zuen mundu osotik pertxonak hizkuntza ezberdinak itzegin dezaten elkarri ez ulertzeko.

viernes, 23 de marzo de 2012

EL LIBRO MÁGICO

neska eta liburua.jpgÉl la había prevenido sobre el libro.
Ahora era demasiado tarde.
La niña se durmió, pero para
siempre. El libro era tan terrorífico que la niña
leyó la primera estrofa y le dio un infarto, pero
empezamos la historia desde el principio.
Un día de lluvia y tormenta una niña fue
a la librería a comprar un libro para después
presentarlo en casa.
Escogió el libro mas terrorífico de
toda la librería.
Lo encontró y se acercó a donde el librero
y éste le dijo: Niña este libro además de ser
terrorífico es mágico, entonces ten mucho cuidado.
La niña no le había echo caso y se fue a casa.
La niña se acostó y empezó a leer y cuando leyó el
primer párrafo le dio y infarto y durmió para
siempre. Pero...
Empezó a crecer una planta, envolvió la niña y la
absorbió. Entonces, en la última página del libro
aparece esta historia de terror.

viernes, 16 de marzo de 2012

IGELDOTIK ORIORA

Martxoaren 2an, osteguna, 9:15etan atera ginen Eatzeta eskolatik Igeldoraino autobusez joateko. Han ekin genion bidaiari nik eta beste batzuk irakaslearekin joaten ginen bitartean, harkistorio harrigarriak kontatu zizkigun. Bidean Maddiola izeneko hotel bat ikusi genuen, baina hori ez da bakarra, hotel horretan llamak zeuden, zaldi antzekoanimalia. Eguerdiko 11:30etan jan genuen. Ondoren, bidaiari ekin genion, azkenean oso nekatutak iritsi ginen. Hango parkean nire laguna nahi gabe leku garai batetik erori eta ukondoa autxi zuen.
Arretxaldeko 3:15etan Elatzeta eskolara bueltatu ginen.

LA REBELIÓN DE LAS BOMBILLAS

Son casi las siete de la tarde y he salido dela biblioteca para volver a casa. En el semáforo brilla la luz verde para peatones. Pero cuando puse el primer pie en el paso de cebra se apagaron todas las luces, electrodomésticos e incluso los semáforos. Pasé corriendo por si venia algún coche, pero por suerte no había ningún coche. De repente vi una luciérnaga pero...
Al rato vino una banda  luciérnagas. Por suerte tenía un frasco de cristal en la mochila y atrapé algunas. El frasco  con luciérnagas lo usé como una linterna para volver a casa. Cuando entré en casa  estaba llena de velas mientras mi madre leía un cuento y mi padre el periódico.

Entonces le pregunté a mi padre:
-Papá ya que trabajas en la central de electricidad, vamos a ver lo que le pasa al mecanismo de la central.
Mi padre mi respondió que sí.

fuimos a la central y mi padre reparo el mecanismo, solo tenia una diminuta cosita y miserable solo avía que quitar un chicle pegado el engranaje.